Ajah

Een stuk uit een van de boeken van Engerim, de Meester-Bard-Verteller en werelden-reiziger.

'Arjah, het gezegende land tussen de Onpasseerbare Bergen en de Wester Zee.

Hier heerst de genadige en wijze keizer Sun nu al zo'n vier-honder jaar op zijn troon van massief goud, uitkijkend over de wijde vlakte en het volk, dat baad in de keizer's eeuwig licht, regerend met een enkel woord.'

De belofte is mooi, maar de waarheid is iets minder zoet te behappen als je kijkt naar de bevolking die werkt en zwoegt voor hun eten op het land, dat door invloeden van de zee slecht vruchtbaar is. Regen valt hier nouwelijks of met veel tegelijk en enkel bij de enkele rivieren, die bijna bij vergissing aan de verkeerde kant van de bergen te zijn uitgekomen, zijn water-bekkens opgezet om daar het enigste te telen dat deze zilte bodem aankan: rijst.

Wat er nog is aan bebossing is al lang leeg-gejaagd, hoewel het nog steeds verboden is om te jagen in de Kiezerlijke bossen.

De bevolking verhongert, valt soms dood neer in de rijstvelden en dient daar als nieuw voedsel voor de volgende generatie planten. Maar tegelijk zijn er bedenkingen wat er zou gebeuren als de keizer zou verdwijnen. Het volk zou hun richting kwijt zijn en in chaos belanden. Een harde heerschappij is alsnog beter dan geen.

Alsnog lijkt de belofte van een enkele heerser over de spanne van duizend jaren vrede, hij die genadig is en welwillend, en zorgzaam voor zijn volk, enkel nog een echo uit vroeger tijden. '

Wat is Arjah precies.

Arjah is in feite niet meer of minder dan een brede strook zandstrand tussen de bergen en de zee, ontstaan door aanspoeling van gunstige wind van over de bergen. Helaas voor dit ontstaan heeft deze wind wel alle regen achtergelaten aan de andere zijde van de bergen, waardoor al wat er groeit dezelfde tragische, bruine verleptheid heeft door het zout in de grond of bijzonder standvastig is aan kruid of naaldboom.

Het land zit ook niet zonder bedrijgingen. Hoewel Amal veilig en ver achter de bergen ligt, zijn er openingen in de bergen het zuiden en noorden, waarlangs mogelijke barbaarse volken Arjah zouden kunnen binnenvallen. Daarnaast zijn er nog de praten van de West Zee, de Corsairs, die wonen op kleine ielandjes voor de kust en leven van roof en plundering.

De keizer die hier heerst is een hardvochtig man, regerend met ijzeren vuist, maar dat moet ook wel om een volk in leven te houden.

Geruchten gaan over dat de keizer elke avond pauw en kalkoen eet, en geen rijst, vis of vlees van dieren die maar beter niet genoemd kunnen worden. Maar waar zou de keizer dan deze heerlijkheden vandaan halen, als er nouweijks karavanen rijden.

De keizer op zich is een bijzonder verhaal.

Naar vertelling reincarneert hij telkens weer in een verspringing van tijd, waarin hij naar zichzelf op zoek gaat en ze zichzelf opvoed in de tradities van de Gouden Stad, die trouwens nergens van goud lijkt te zijn.

Hierin ligt een waarheid... eens in de zoveel jaar worden bodes uitgezonden om kinderen die rond een bepaalde maanstand zijn geboren te verzamelen. Een mogelijk keizerskind te hebben gebaard is een zegen op de familie en dus staan velen hun kinderen als ze zijn verkozen vrijelijk af. Deze kinderen worden aan het hof verder opgevoed als nobelen en hebben een goed leven en uit hun midden zal de nieuwe keizer gevonden worden.

Of dit werkelijke reincarnatie is laten we in het midden... het volk gelooft het, het is het woord van de Keizer, en wie dat woord openlijk tegenspreekt, leid een kort leven onder zijn heerschappij of is voor altijd op de vlucht.

Deze vluchtelingen, ookwel de Rebellen genoemd, leven een geheim leven van leugens en bedrog, stelend om aan hun voedsel te komen. Maar ook zijn er diegenen die welopgevoed zijn en in stilte tegen de keizerlijke heerschappij zijn. Zij zijn diegenen die de rebellen steunen met wat ze maar kunnen missen.

Opgroeiing

Arjah is een hard land en verbouwing van goederen en voedsel is eerste prioriteit. Daarom is het niet ongewoon dat kinderen en baby’s meegenomen worden het veld in om in de modder naast de ouders te spelen en zo te zien hoe werk word gedaan, en worden gestimuleerd mee te doen met de groep.

Uiterlijk

Arjah lijkt nog het meest op een mix tussen Japan en China in de tijd van de Keizers.

Kleding

Kleding is in algemeen simpele witte wijde katoenen broeken en shirts en jurken, wanneer er in de zon gewerkt moet worden de typische konische hoeden. Vrouwen en mannen van enige klasse en financieen dragen veelal ongeveer dezelfde stijl kleding maar dan in satijn in een wijde variatie van kleuren en parasollen tegen de zon. De hogere klasse draagt meer make-up, een witte basis met daarop rode lippenstift en oosters aanzien ogenschaduw, en de zeer hoge adel draagt wat ze maar willen. Het dragen van simpele boerenkleding, dan wel van fijne snit en goed gemaakt, word gezien als hoogtepunt van beschaving en eenheid met ‘het volk’, hoewel de nobelen toch wel in algemeen dikker zijn.

Taal

Arjah spreekt ‘rap van de tong’, dus snelle woorden achter elkaar, maar door samenleving met de omliggende landen word daar al snel rekening mee gehouden en rustiger gepraat. Nobel Arjah spreekt nog altijd met een Japans-achtig accent, waarbij het als nobel word gezien om de l in plaats van een r uit te spreken.

Schrijven

Arjah schrift word uitgebeeld in de Fonts ‘Citrusfruits’ voor Hoog (oud) Arjah en  ‘PJ Karakana’ voor algemeen Arjah.

Voedsel

Arjah is een zwaar onderdrukt land, en hebben een grote kennis van kruiden. Men leeft er voornamelijk van de rijst, die geplant word en groeit in ondiepe meertjes op de berghellingen en de algemene drank daar is thee, een heet brouwsel uit kruiden. Er word gegeten aan lage tafeltjes terwijl met zit op kussentjes op de grond.

Embleem

Arjah kent vele emblemen in het Oude Schrift, een tekensysteem zoals in Oud Japans.

Vergelijkingsmateriaal

Arjah lijkt nog het meest op Japan en China rond de keizerlijke periode. Films die deze sfeer bevat zijn ‘7 years in Tibet’, ‘Ninja Scroll’, en de meer cult japanse films.