Zolo begroetingen.

Zolo-land kent vele verschillende gebruiken, verspreid over de verschillende steden en tempels in het oerwoud.

Een van de algemenere gebruiken is die van de begroeting.

Gelijken:

Wanneer een Zolo een ander groet is dit als teken van repsect en vrede. Daarom word er voor de begroeting richting gelijken en gelijk-lijkenden ten aller tijde de wapenhand gebruikt (in algemeen rechts) om te laten zien dat de groeter niets kwaads in de zin heeft.

Deze begroeting word gemaakt door de wijs- en middelvinger rechtop tegen de neusbrug te plaatsen (de wijsvinger raakt dus het gezicht aan en ligt dus met de vingertop tussen de wenkbrouwen in. De duim word op de ringvinger en pink geplaatst in het midden. Dus alle drie vingers vormen een rondje.

Eenmaal op het gezicht geplaatst is een kleine buiging vanuit de nek voldoende, maar om duidelijk respect aan te tonen kan ook vanuit de middel worden gebogen.

Hogere:

Om iemand van hoger komaf te begroeten geeft een Zolo zich in princiepe over, hij/zij gaat op een knie en left dat wat hij/zij vast heeft voor zich neer, aantonend waar diegene mee bezig is, en spreid zijn/haar armen zijwaards-half naar de grond richtend met de palmen open en leeg richting diegene die word begroet. Deze manier van groeten geeft duidelijk aan dat er geen gevaar is vanaf zijn/haar kant. Het hoofd hierbij gebogen houden, kijkend naar de voeten van de begroette, is een extra vorm van respect.

Wat er op zo'n moment ook gebeurt, blijven zitten op die ene knie tot er toestemming is gegeven om op te staan toont moed en gedienstigheid.

Een teken van teruggegeven respect kan zijn om hetgene wat is neergelegd op te pakken en na het opstaan terug te geven.