Veldhandler

Het Wilde Oosten word Veldhandler ook wel genoemd. De landen zijn droog, steppes en de mensen zijn er groot en sterk, overleven is een dagelijkse bezigheid geworden. Steden en irrigatie waren een logisch gevolg, rivieren stromen van waar Neuroes ontdooit en zuidwaards de Oerwouden instroomt. Veldhandlers zijn handig geworden in ontwikkelen van techniek, zoals molens, waterwielen en gigantische wagens getrokken door vijftig ossen. De Gouden Hoornen van de Grote Os, moeder van alle ossen, op een groen vlak van gras is dan ook het teken der Veldhandler.

Veldhandler is gespleten in twee culturen die elkaar bij elke ontmoeting in de haren vliegen, zowel passioneel als in gevecht, namelijk de Rahanan, woeste krijgers die de vrouwen hebben onderdrukt tot dienstbaarheid, en de Mirianes, wilde krijgsvrouwen en meesteressen van de Wilde Paarden, die geen man accepteert als gelijke die haar niet kan verslaan.

De Rahanen worden geleid door een Krijsheer, de sterkste man onder hen, waaronder de machtigste daarvan de Kahn word genoemd, de woordelijke heerser van het land, maar feitelijk meestal enkel leider is van de grootste troep Rahanen.

De Mirianes worden geleid door een enkele Zienster, een spirituele vrouwe, die verborgen word gehouden voor de buitenwereld, waaronder de jachtleidsters de groepen beheren met wijsheid en kracht.

Bijzonder genoeg houden beide aparte culturen er wel ongeveer dezelfde wets-regels op na, bijna enkel bestaande uit dat wanneer twee personen een conflict met elkaar hebben en geen van de twee wil nog onderhandelen, deze twee met polsen aan elkaar worden gebonden en er pas word losgemaakt wanneer het probleem is opgelost. Losmaken zonder toestemming van de ander word gezien als een actie van schaamte en jezelf minder verklaren. De ander doodsteken word niet gezien als ‘beschaafd’ maar het lost in iedergeval wel het probleem op.

Opgroeiing

Noord Veldhandler is hard tegen kinderen, en dan vooral tegen meisjes, omdat deze worden gezien als enkel voor bediening geschikt en een kost om uit te huwelijken aan bruidsschat.

Heel af en toe breekt er een pubereend meisje de protocollen van diening en gaat in opstand of vlucht, wat beide twee gevolgen kan hebben: de dood of ontsnapping naar Zuid Veldhandler.

In Zuid Veldhandler is bijna gelijk als in Noord-Veldhandler, maar dan precies omgekeerd. De man is daar onderdrukt en word gezien als intellectueel lager, bijna enkel een dier om te gebruiken als lastdier.

Uiterlijk

Het Noorden lijkt het meest op Mongolie tijdens de Jenghis Kahn periode, waarbij de vrouwen rondlopen als oosterse buikdanseressen ter plezier van de mannen. Het Zuiden lijkt op de legendes van de Amazones, waarbij de mannen er zo ongeveer uit zien als bedelaars uit Indie.

Taal

Veldhandlers spreken zoals ze leven, direct en fel. Hun accent ligt nog het meeste gelijk aan het Turks/Marokkaans.

Schrijven

Veldhandler schrift word uitgebeeld in het Font ‘ArabDances’, en oud Veldhandler is verloren gegaan.

Kleding

De mannen van Noord Veldhandler dragen veelal bont en leer, de vrouwen zo weinig mogelijk zonder echt onbedekt te zijn. De Vrouwen van Zuid Veldhandler dragen ook wel leer, maar omdat de temperatuur daar veel warmer is weinig tot geen bont. De mannen in Zuid Veldhandler dragen enkel een lendendoek qua kleding.

Voedsel

In Veldhandler drinkt met voornamelijk zware, donkere thee, en eten er feta-kaas en paarden- en geitenvlees en er word voornamelijk lopend gegeten vanaf een grote tafel waar al het eten en drinken op staat.

Embleem

Echte emblemen zijn er niet in Veldhandler. Elke stam en elk volk hebben hun eigen merktekens die soms zelfs op de huid worden gekerfd of getatooeerd voor blijvende herkenning.

Vergelijkingsmateriaal

Veldhandler lijkt redelijk op Mongolie tijdens de Kahn periode. Vergelijkingsmateriaal voor kleding en stijl is moeilijk te vinden, maar ‘Hengis Kahn’ roept genoeg ideeen op.